อาณาจักรฟังไจของเห็ดศรี

 ต่อจากเหตุการณ์นี้จ้ะ

•  *Main Story . น้ำตาลูกผู้ชาย

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

    ฉันอาจเป็นแค่คนโง่เง่าที่จมอยู่กับสิ่งที่เห็น
    
    และปิดกั้นตัวเองออกจากความจริงที่เป็นทั้งหมด



    เพียงเพื่อจะผลักไสความเจ็บปวดออกไปให้ไกล...



    .
    .
    .

    .



    ว้าวุ่น หงุดหงิด ไม่สบายใจ และอะไรหลายๆอย่าง
    ตั้งแต่งานแฟนซีปาร์ตี้มา ชีวิตที่เหมือนจะสงบสุขของเค้าก็เหมือนจะพัง


    ทะเลาะกับไอ้โย  วีนจนไล่มันออกจากวายนิวส์  
    มีเรื่องผบ.เจออุบัติเหตุนิดหน่อย แล้วก็เหวี่ยงๆใส่ต้นน้ำมันเพราะมันไม่ดูแล ผบ.ให้ดี
    น้องรัมอยู่ตอนนั้นด้วย  โดนมิสอเมริกาวีนเต็มๆ   เหมือนกับว่ารัมจะเป็นสาเหตุทำให้
    ต้นน้ำกับไอริสมีเรื่องกัน

    นี่ก็อาจจะเป็นเหตุผลล่าสุดที่ทำให้เค้าไม่มีความสุขเอาซะเลย...



    คุณจะอ้างตัวเองว่า เป็นเพื่อนคุณหนู หรืออะไรก็ตามแต่นะคะ
    แต่หลังจากนี้ ... คนภายนอกอย่างคุณ ...
    ไม่มีสิทธิ์ เข้ามาค่ะ



    ป้าคนนั้น อาจจะพูดถูก

    
    เหตุผลที่ต้นน้ำควรจะโดนโกรธคืออะไร?
    

    เพราะต้นน้ำไม่ดูไม่แลผบ.?
    เพราะต้นน้ำบังเอิญไปอยู่กับน้องรัม?
    หรือเพราะบังเอิญว่าดันเกิดเรื่องขอ งผบ.เข้าซะก่อน?

    เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องของต้นน้ำกับผบเท่านั้น?


    และสุดท้ายไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร  สุดท้ายคือ

    เค้าเป็นคนนอก ที่อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย...



    .
    .
    .
    .

    
    ห้องชมรมการ์ตูน(และที่ทำการวายนิวส์) เย็นย่ำวันหนึ่ง



    เค้าเกือบจะลืมไปแล้วว่าที่นี่มันเคยเป็นที่ทำการวายนิวส์ด้วย  
    เค้าไม่ได้ติดตามอะไรชางบ้านมากนัก  ปล่อยทุกคนไปตามชีวิตและวิถีของเค้า ไม่อยากยุ่งกับใครมาก
เพราะลำพังที่เป็นตอนนี่ก็แย่มากแล้ว  จริงๆนะ


    ห้องนี้มันรกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แหะ  เค้าคิดว่าเค้าควรจะเก็บๆอะไรมันบ้าง
ถึงจะมีตัวคนเดียวตอนนี้ เค้าก็จะเก็บวะ สู้!

    ปฏิบัติการบินเดี่ยวเก็บห้องชมรมเริ่มนับแต่บัดนั้น มีเสียงดังกุกกักจากของหล่นบ้าง
เสียงเลื่อนเก้าอี้จัดของขยับโต๊ะดังไปหมด แต่ก็ไม่ดังเกินกว่าจะไม่รู้ว่า หลังจากเก็บไปได้สักพัก..

    ก็มีแขกมาเยือนห้องชมรม

    คนที่ตอนนี้ดำรงสถานะอดีตวายนิวส์ไปแล้ว.. วาโย
    แน่นอนล่ะว่าเขามากับยุ ซึ่งรออยู่หน้าห้อง



    ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรพอเห็นหน้ามัน  ความรู้สึกมัน...บอกไม่ถูก
    อาจจะเรียกว่ารู้สึกผิด สับสน ไม่เข้าใจ อะไรก็ไม่รู้ได้

    
    ไม่ได้คุยกับมันนานแค่ไหนแล้วนะ..


    "มาทำไม"

    ปากมันพาไป ทั้งๆที่ใจก็อยากจะพูดกับมันดีๆแต่เหมือนมีอะไรขวาง

    
    "มาเก็บของ"
    "..."



    "เก็บออกไป ให้มันหมด เพราะยังไงฉันจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว..."


    นั่นสินะ  จะมาอีกทำไม ในเมื่อ มันไม่มีความจำเป็นจะต้องมาอีกแล้ว มันไม่ใช่คนของวายนิวส์แล้ว..
    
    "ไม่จำเป็น เดี๋ยวฉันเก็บเอง แกกลับไปเหอะ ถ้าแกบอกว่าจะไม่มาอีกแล้ว วันนี้แก
ก็ไม่ควรแม้แต่จะมาอยู่ที่นี่  ตอนนี้ เวลานี้ด้วยซ้ำ"

    ปากดีไม่ถูกเวลาอีกแล้วสิ..

    "งั้นเหรอ  เอาเถอะ บางทีฉันอาจไม่มีความจำเป็นจริงๆก็ได้"

    ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราอาจจะแค่ตีกันนิดหน่อยแล้วก็คุยเล่นกันได้ปกติ กัดกันก็จริง แต่มันยังรู้สึก
    ว่าเราเป็นเพื่อนกัน

    ไม่ใช่น้ำเสียงเย็นชาและห่างเหินราวคนไม่เคยรู้จักกันเหมือนเมื่อครู่..

    "ฉันกลับล่ะ"วาโยบอก  แน่นอนล่ะว่าเขามากับยุ ซึ่งรออยู่หน้าห้อง

    "ไปไหนก็ไปเถอะ ฉันอยู่ได้"

    "อืม ฉันก็คิดว่างั้น"
    "..."
    "เพราะแกมีคนที่อยากปกป้องเขามากจนทิ้งได้ทุกอย่าง เพียงเพราะว่า
แกคิดว่าคนนั้นไม่ผิด  แต่แกก็ไม่ได้ใช้เหตุผลมองมันให้รู้ว่าใครเป็นยังไง"
    "..."
    "แกปกป้องเขา  ทั้งที่เขาไม่ได้สนใจแกด้วยซ้ำว่าจะเป็นยังไง"
    "..."
    

    "พูดมากไปแล้วมั้งเนี่ย..  ไม่รบกวนละ  ยุ กลับเถอะ"

    วายุพยักหน้า  วาโยเดินออกจากห้องไป  ไม่กี่นาที่จากนั้นก็ไม่เห็นทั้งสองคนอีก....







    ปกป้องเขา ทั้งที่เขาไม่ได้สนว่าเราเป็นยังไง...
    เขาคือ ผบ.งั้นเหรอ

    เค้ากำลังปกป้องคนที่ผิดอยู่งั้นเหรอ

    ผบ.เป็นคนที่ไร้เหตุผลในเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาใช่มั้ย?
    


    แล้วไอริสคนที่เค้าเคยเจอเป็นใคร?
    บอกหน่อยสิว่านั่นคือคนเดียวกัน แล้วสิ่งที่เค้าเห็นมันไม่จริง

    บอกเค้าสิว่า นั่นเป็นเพียงแค่หน้ากากที่บดบังเนื้อแท้จริงของไอริสเอาไว้...



    



    สุดท้ายเค้าเป็นแค่มนุษย์โง่เง่าที่ได้เฝ้าปกป้องเปลือกนอก เพราะหวังว่าซักวันจะได้เห็นภายใน
อันสดใสและงดงาม  

    ซึ่งแท้จริงเป็นแค่ภาพลวงตาที่ล่อให้หลงเข้าไปหา ให้ชื่นชม
    

    และสุดท้ายถึงหวังแค่ไหน ก็ไม่มีวันจะได้เห็นภายในนั้นอย่างแท้จริง




    เป็นแค่ คนนอกที่ไม่ควรจะยุ่งกับมันตั้งแต่แรก...



.
.
.
.
.



สรุปหงุบหงับ


-เจอป้าจันทร์ที่เหตุการ์นี้>>*Main Story . น้ำตาลูกผู้ชาย
-เก็บมาคิดมากแหล่ะ
-พอมาวันนึงตอนเห็ดไปเก็บของเกี่ยวกัยวายนิวส์ที่ห้องชมรม
-วาโย ดันโผล่มาเก็บของด้วยพอดี
-เห็ดบอกว่าไม่ต้อง เดี๋ยวเก็บเอง เพราะยังไงโยก็ไม่มีความจำเป็นต้องมาที่นี่อีก
-โยก็เลยบอกว่าจะกลับ
-หยินไล่ บอกว่าไปเลย อยู่คนเดียวได้ประมาณนั้น
-โยก็เลยบอกว่า ก็ว่างั้น  เพราะตอนนี้หยินมีคนที่ให้ได้หมด ปกป้องเค้าได้ แม้จะทิ้งทุกอย่างไป
ทั้งที่คนนั้นไม่ได้สนใจหยินเลย
-[นั่นเป็นการพูกที่เย็นชายิ่ง และไม่รู้สึกรู้สาอะไรมากกว่าสิ่งที่พูดจริงๆ เจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจหยินเท่าไหร่
แต่แค่รู้สึกว่า แกนี่ควรจะโดนซะมั่ง ประมาณนั้น]
-คนที่โยว่าถึงก็ไอริสนั่นล่ะ
-โยกลับไป
-หยินเคว้ง
-เริ่มรู้ตัวแล้วล่ะ ว่าตัวเองกำลังผิด
-กำลังจะเลิกโง่นั่นเอง
-ตกอยู่ในภาวะสับสน ยังต้องหาทางออก ดังนั้น...

TBC .จ้ะ