เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน
 
 
 
 
เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ "โรงเรียนลูกบาศก์"
-----------------------------------------------------------------------------------------
 
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง : ยุทธศาสตร์ (ปืน) รุ่น 5 ,สิมิลัน (ปั้นทราย) รุ่น 4
 
 
 เหตุการณ์นี่เกิดในวันแรกของการเปิดเทอม 
 
เชิญสดับรับชมจ้ะ
 
 

หนึ่งวันกับคำขอบคุณ (POVปืน)

 

เสียงฝีเท้ากระทบพื้นเป็นจังหวะรัวเร็วไม่ต่างจากจิตใจของคนที่ย่ำมันลงไปบนพื้น

 

ขอให้อยู่ทีเถอะ…เขาภาวนาดังก้องในหัว
ขอให้พี่เขาอยู่ที่นั่นที…ถ้าไม่ใช่ที่นั่น วันนี้เจ้าคุ้กกี้ที่เขาอุตส่าห์พกมันมาด้วยคงต้องไร้เจ้าของ

 

จะทำไงได้ ก็เขาตั้งใจทำมันขึ้นมาเพื่อขอบคุณ “พี่คนนั้น”นี่นา

 

 

ประตูห้องคหกรรมที่อาคารกิจกรรมถูกแง้มไว้เล็กน้อย

 

อาจจะมีคนอยู่…

 

เขารีบก้าวท้าว ยาวขึ้น เร็วขึ้นเพื่อไปให้ถึงประตู

ประตูห้องคหกรรมถูกเปิดออก  ยุทธศาสตร์กวาดสายตามองไปทั่วห้องเพราะคิดว่าจะเจอ “สิมิลัน” หรือพี่ปั้นทราย  พี่สาวใจดีที่ให้คุ้กกี้เขากลับมาในวันสอบสัมภาษณ์คนนั้น

 

ในห้องคหกรรมนั้นกลับว่างเปล่า

 

 

ไม่มีใครอยู่เลย

 

 

ยุทธศาสตร์มองถุงคุ้กกี้ในมือ  ถอนหายใจออกมาอย่างผิดหวัง  เห็นทีการตามหาสิมิลันที่เขาอุตส่าห์หามาทั้งวันคงจะจบลงแค่นี้   แต่ก็ไม่เป็นไร  เขาจะทำมาเรื่อยๆ  จนกว่าจะได้ตอบแทนพี่ปั้นทรายอย่างที่ตัวเองได้สัญญาไว้

 

แต่ทันทีที่ตัดสินใจแล้วว่าจะมาใหม่วันรุ่งขึ้น  เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังเขาบอกว่า เขาคงไม่ต้องรอนานขนาดนั้น

 

 

 

"น้องปืน? น้องปืนรึเปล่าคะ?"



 

ก็คนที่เขาตามหามายืนอยู่ข้างหลังแล้ว…

 

ทันทีที่เห็นสิมิลัน ความประหม่าก็แล่นมารวมกันที่มือจนมันสั่นอย่าไม่ทราบสาเหตุ  แล้วถุงคุกกี้ที่เขาตั้งใจประคบประหงมมันมาทั้งวัน    มันก็ร่วงลงพื้น…

 

 

ชิบหายแล้วครับ ยุทธศาสตร์

 

 

"พ...พี่ปั้น"

 

"อ้าว น้องปืนจริง ๆ ด้วย" 

 

สิมิลันยิ้มให้เขาเล้กน้อยก่อนจะเดินมาก้มลงหยิบเจ้าถุงคุ้กกี้ที่ไปนอนเล่นบนพื้นยื่นมาให้เขาพร้อมรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะขำในท่าทางของเขาเสียเหลือเกิน

 

"เอ้า.. มีอะไรรึเปล่า?"

พูดออกไปสิยุทธศาสตร์   พูดออกไปแค่ว่า “ผมทำมาให้พี่ครับ”  แค่นิดเดียว พูดออกไปสิ พูดออกไป…ว่าแล้วสมองก็สั่งการให้ปากมันขยับทันที่ว่า

 

 

 

"เอ่อ.. ครับ"

 ไม่ใช่แล้ว!!!!!

 

ทำไมพูดแค่นี้ล่ะวะครับ…ยุทธศาสตร์ แค่บอกว่าเอามาให้มันจะยากเย็นแค่ไหนกันเชียว

 

"เอ่อ.. ครับอีกแล้วนะ ตกลงพูดคำอื่นได้แน่นะ?" 

 

อยากจะบอกพี่เขาเหมือนกันว่าจริงๆแล้วพูดได้มากกว่านั้น  แต่พอรู้ตัวว่าจะต้องพูด ลำคอมันก็ตีบตันขึ้นมาเสียดื้อๆ  แถมหน้ามันก็เริ่มร้อนขึ้นมาด้วย



"ครับ.. ยังพูดได้อยู่ครับ"

 

สิมิลันเอียงคอถามเป็นเชิงสงสัย 

"ตกลงว่าไงเนี่ย"

 

คือจริงๆแล้วเขาต้องการจะบอกสิมิลันว่า….

"เอ่อ ไม่มีอะไรแล้วครับ" 


นี่ก็ไม่ใช่แล้วโว้ย!!!!!!!!

ไอ้ร่างกายเจ้ากรรมมันไม่พูดเปล่า มันดันสั่งให้เขาหันหลังกลับจะเดินออกจากห้องคหกรรมเสียดื้อๆ     สิมิลันดูจะงงที่จู่ๆเขาก็จะกลับเลยตามมาถาม  


"น้อง ปืน?.. มีอะไร.. ให้เราช่วยไหม" 

 

จริงๆเขาตั้งใจจะหันกลับไปขอโทษ แต่พอรู้ว่าเจ้าของเสียงใสๆนั่นเข้ามาใกล้เขาในระยะประชิดกว่าที่คาด  ร่างกายมันก็ตอบสนองให้ถอยกรูดออกมาโดยอัตโนมัติ  แล้วมือเจ้าปัญหาคู่เดิมก็ปล่อยถุงคุ้กกี้ร่วงดังโพละ….

 

อีกแล้ว



"เอ้อ คือ คือ.....คือ"

 

ท่าทางอภิมหาวันยอดแย่ของนายยุทธศาสตร์คงจะมาถึงแล้ว  ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจสั่งสักอย่างเดียวแถมมาทำท่าทางเงอะๆงะๆต่อหน้าพี่ปั้นทรายอีก  ถ้าไม่อายก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว

 

เป็นหน้าที่สิมิลันอีกครั้งที่ก้มลงไปเก็บถุงคุ้กกี้นั่นขึ้นมาให้เขา  มันเริ่มจะดูไม่เป็นรูปเป็นร่างซะแล้ว…



"เราถือให้มั้ย จะได้ไม่ร่วงอีก" 

 

คำถามของสิมิลันยิ่งทำให้เขาหน้าแดงขึ้นไปอีก  

 

"แล้วตกลงมีอะไรรึเปล่าคะ?"

จังหวะเหมาะแล้วยุทธศาสตร์  นายต้องบอกไปว่าทำมันมาให้พี่เขา  ว่าแล้วเขาก็เอ่ยปากออกไปอย่างมั่นใจว่า

 

 


"คือ...คุ้กกี้ครับ"

 

 

ไม่ใช่…ไม่ใช่…โคตรไม่ใช่เลย!!!! คุ้กกี้อะไรล่ะ



"คุ้กกี้? แกะไม่ออกหรอคะ" 

 

อยากจะเลาะปากออกเหลือเกิน ทำไมมันไม่พูดตามที่คิดล่ะ

"เอ้ย ไม่ใช่ ๆ ครับ ไม่ได้แกะไม่ออก.. คือ.." 

 

สายตาของรุ่นพี่สาวที่มองมายิ้มๆทำให้เขาพยายามรวบรวมความกล้าเพื่อจะพูดออกไปอีกครั้ง

 

 

"ผมให้"

 

เสียงนั้นลอดออกจากลำคอยุทธศาสตร์ไปอย่างลำบากยากเย็น มันเบาจนอีกฝ่ายได้ยินไม่ชัด

 


"คะ? เมื่อกี๊ว่าอะไรนะ" 

 

 

แล้วแทนที่มันจะดังขึ้นอย่างมั่นใจกว่าเดิม มันกลับยิ่งเบาลง…

"ผมให้พี่ครับ"

"ขออีกรอบนะ" 

 

พี่สิมิลันพูดยิ้มๆ  ไม่พูดเปล่า ดันเข้ามาใกล้เขามากกว่าเดิมเสียด้วย!  ยุทธศาสตร์ตกใจจนต้องกระถดตัวหนีอีกฝ่าย  เขารวมรวมความกล้าสุดพลังอีกครั้งก่อนจะตะโกนออกไปเสียงดัง

"ผมให้พี่ครับ!!" 

 

 

พ…พูดออกไปแล้ว  สิมิลันอึ้งไปนิดเดียว สีหน้าก็เปลี่ยนมายิ้มแย้มอย่างรวดเร็ว  นั่นไม่ทำให้เขาโล่งใจเท่าคำที่ตามมา

 

 
"ขอบคุณค่ะ"


ยุทธศาสตร์รู้สึกเหมือนยกภูเขาลูกใหญ่ๆออกไปจากอก  แต่ยังยกออกไปไม่ทันไรมันก็ร่วงกับมาใส่หัวเขาดังโพละ  เพราะสิมิลันดันแกะเจ้าถุงคุ้กกี้นั่นออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมาชิมเลยทันที!!!

ใจของยุทธศาสตร์เต้นรัวเร็วด้วยความตื่นเต้นกับผลลัพท์ที่จะตามมา

 

สิมิลันไม่ตอบว่ามันอร่อยรึเปล่า เอาแต่ทำหน้านิ่งๆจนเข้าชักไม่แน่ใจ…

 


"ไม่อร่อยหรอครับ??"

 

 

(ทำหน้าลุ้นๆ)

 



"อืออ"

ยุทธศาสตร์ได้ยินแบบนั้น ตัวโตๆของเขาก็เหมือนจะเหี่ยวฟีบลงในทันที  ไม่อร่อย…ไม่เป็นไร แต่ยังไงเราต้องไม่ทำให้พี่เขาเสียความรู้สึก


"ขอโทษด้วยครับ ผมแค่จะทำมาขอบคุณพี่ แต่ถ้ามันไม่อร่อยก็..."

 

เขาพูดทั้งหมดออกมารัวๆ  แต่แทนที่สิมิลันจะตอบแค่อืมเหมือนตอนแรก

 

เจ้าตัวดันหัวเราะออกมา!

 

 

ยุทธศาสตร์งงกับอาการคนตรงหน้า    หรือว่า เขาจะโดนแกล้งเข้าซะแล้ว…

 


"ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ล้อเล่นค่ะ ล้อเล่นนนน" 

 

สิมิลันหยุดพักหายใจ ก่อนจะพูดย้ำพร้อมแววตาที่บอกเขาว่า เธอไม่ได้ล้อเล่น

 

"อร่อย อร่อยจริง ๆ นะ อ้ะ ลองชิมฝีมือตัวเอง" 

 

สิมิลันยื่นคุ้กกี้ฝีมือเขาเข้าใกล้เขา ใกล้มาก…ใกล้จนเขาตกใจทำอะไรไม่ถูก แล้วมือเจ้าปัญหาคู่เดิมกันสร้างเรื่องมากยิ่งขึ้น

 

เพราะมัน…ดันไปจับมือพี่เขาไว้ซะงั้น!

 

สิมิลันสะดุ้งนิดๆ เขานึกว่าสิมิลันจะตกใจกว่านี้แต่เจ้าตัวแค่ยิ้มสบายๆกลับมาให้แล้วบิดมือออกเท่านั้น ยุทธศาสตร์ปล่อยมือเธอออกทันที เขารู้สึกถึงความร้อนที่หน้าอีกครั้ง ถ้าไปส่องกระจกตอนนี้มันคงจะแดงมากแน่ๆ…

 

ตามประสาลูกทหารที่พ่อสอนว่าถ้าทำผิดให้ขอโทษ เขาจึงเอ่ยคำขอโทษออกไปแบบอัตโนมัติ


"คือ.. ขอโทษครับ"

"ฮะ ๆ ไม่เป็นไรค่ะ" 

 

 

 

"เอ้า.." 

 

 

ตอนนี้ใจเขามันเต้นรัวจนเขารู้สึกกลัวว่ามันจะดังจนสิมิลันได้ยินทั้งที่ยืนห่างกันพอสมควร

เขารู้สึกว่าตัวเองช่างไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลยพออยู่ต่อหน้าสิมิลัน   แปลกเหลือเกินทีฝ่ายหญิงกลับทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยที่เขาถือวิสาสะไปจับมือเข้า    ไม่ใช่แค่บอกว่าไม่เป็นไร แถมยังยื่นคุ้กกี้มาให้เขาอีกรอบด้วย

 

 ยุทธศาสตร์ปัดมือสิมิลันออกห่างตัวเอง   แล้วรีบเดินออกจากห้องคหกรรมก่อนที่จะแสดงอาการผิดปกติมากกว่านี้

 

ถ้าสิมิลันปล่อยเขาเดินออกไปเฉยๆก็คงดี  แต่สิมิลันกลับตามมา

"น้อง ปืน.." 

 

รุ่นพี่สาวร่างเล็กเดินมาดักหน้าเขาไว้ ถามอย่างข้องใจ

 

 "เป็นอะไรคะ.. ไม่อยากลองชิมของตัวเองหรอ?" 

 

สิมิลันหยิบเจ้าคุ้กกี้เข้าปากตัวเองแล้วทำท่าเคี้ยวอย่างอร่อย ถ้าเป็นเวลาปกติเขาเห็นแล้วคงเผลอยิ้มตามไปด้วย แต่เวลานี้มัน…



"พี่ปั้น! มัน..เอ่อ.."

"ค...คะ?"

"พี่ไม่.. ตกใจบ้างเหรอครับ?" 

"เอ๋.. ตกใจอะไรหรอ?" 

 

สิมิลันพูดเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร พร้อมหยิบคุ้กกี้เข้าปากไปอีกชิ้น

 

 "อื้มม อร่อยจริง ๆ นะเนี่ย"

วันนี้อะไรก็ดูจะเหนือคาดไปเสียหมดสำหรับยุทธศาสตร์  


"แต่ผม.. จับมือพี่ไปนะครับ" 

 

สิมิลันเป็นคนแปลก…

เชื่อเถอะว่าถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ป่านนี้คงจะส่งสายตาขุ่นเคืองพร้อมคาดโทษเขาในใจไปแล้ว  สิ่งที่สิมิลันแสดงออกสร้างความงุนงงให้เด็กหนุ่มอย่างยุทธศาสตร์มากจนเขาต้องถามออกไป

 

 

"พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหรอครับ??" 

สิมิลันยิ้มให้เขาอีกครั้ง พร้อมตอบกลับมาเสียงเรียบๆ


"ก็ไม่นี่.. แล้วมันต้องรู้สึกอะไรหรอ?" 

 

หา?!  นี่ไม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆด้วยสินะเนี่ย  สักพักเหมือนสิมิลันจะนึกขึ้นได้ว่าเขาทำอะไรลงไป

 

 "อ้อ ก็แปลกใจนิดหน่อย แต่น้องปืนไม่ได้ตั้งใจนี่" 

 

มองโลกในแง่ดีอย่างสุดๆไปเลยให้ตายเถอะ…
แต่ถึงพี่เขาจะไม่โกรธการขอโทษมันเป็นหน้าที่ที่ลูกผู้ชายพึงกระทำ!



"อ่ะ.. ครับ ขอโทษด้วยครับที่เสียมารยาทเมื่อกี๊" 

 

"ฮะ ๆ ไม่เป็นไร ๆ ไม่ถือ.. แล้วจะไม่ชิมของตัวเองจริง ๆ หรอเนี่ยยย" 

ปั้นทรายก้มลงไปพูดกับถุงคุ้กกี้ "คงน้อยใจแน่เลยเนอะ"

ไม่รู้มีใครเคยบอกพี่เขารึเปล่าว่าอาการแบบนั้นของเขามัน…เอ่อ…น่ารัก

 


เอ้ย!  นี่ไม่ใช่เวลามาชื่นชมพี่เขาซะหน่อย
ยุทธศาสตร์รีบตั้งสติ ก่อนจะพบว่าเขาคงจะตื่นเต้น หวั่นใจอะไรก็ตามที แต่ตอนนี้เหงื่อบนหน้ามันไหลลงมาจนทำแว่นเป็นฝ้าไปหมดแล้ว  เขาเลยถอดแว่นตัวเองออกมาเช็ด

สิมิลันยังคงยืนยิ้มมองเขาอยู่แบบนั้น  ว่าแล้วเธอก็ยื่นคุ้กกี้มาตรงหน้าเขาอีกครั้ง

 

"อ่ะ" 

 

คราวนี้มันใกล้กว่าเดิม

 

สติที่พยายามตั้งให้คงที่ของยุทธศาสตร์เลยกระเจิงไม่มีชิ้นดี

 

 

มือที่ประคองแว่นกรอบสี่เหลี่ยมของตัวเองไว้ตอนแรกก็เผลอปล่อยมันลงพื้นไป…
สิมิลันไม่ได้ว่าอะไร กลับยิ้มขำๆแล้วเดินเข้ามาหยิบแว่นที่เขาไม่สนใจปล่อยมันลงไปนอนเล่นที่พื้นมาเช็คแล้วยื่นให้

"ระวังหน่อยสิ เดี๋ยวแว่นแตกนะ"

เจ้าของแว่นอันนั้นยืนมองมันนอนนิ่งในมือเด็กสาว ไม่ยอมเข้าไปหยิบมาซะที สิมิลันเลยเดินเข้าเข้ามา…จับมือเขาแล้วยัดแว่นลงไปในมือ ก่อนจะปล่อยออก



"อ้ะ" 

 

มือนิ่มจัง…

 

ไม่ใช่แล้ว!!!

 

ช่วยด้วยครับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตอนนี้ผมสติหลุดลุ่ยไม่มีชิ้นดีแล้ว…เกิดมาเพิ่งจะเคยจับมือผู้หญิง แถมยังมาโดนผู้หญิงจับมืออีก นี่ใครก็ได้สอนผมที่ว่าควรต้องแสดงปฏิกิริยาอะไร

 

 

"น้องปืน.. ไม่ใส่แว่นหรอคะ" 

 

เออน่ะสิ จะยืนถือไว้ทำไม

พอเขารู้ตัวว่าเอาแต่ยืนอึ้งก็รีบเอาแว่นมาสวมแบบรนๆ 

"ส...ใส่ครับ ใส่แล้วครับ"

"แล้ว.. ตกลงวันนี้น้องปืนจะได้ชิมขนมฝีมือตัวเองมั้ยเนี่ย" 

 

นั่นน่ะสิ…จะได้กินมั้ย กลัวว่ายังไม่ทันเข้าปากมันจะร่วงอีกน่ะสิ…

 

ตอบเลี่ยงๆไปแล้วกัน



"ได้กินแล้วเมื่อกี๊ไงครับ"

 

สิมิลันทำหน้างง  


"เอ๋? ตอนไหนอ้ะ"

"พี่กินก็เหมือนผมกินแหละ" 

ยุทธศาสตร์คิดว่าตัวเองพูดพอจะดูเอ่อ…หล่อ อยู่บ้างเหมือนกันล่ะมั้ง (จริงๆแล้วผมไม่ค่อยพูดแบบนี้หรอกนะครับ มันน่าอายจะตายไป)

 

"อีกอย่างผมกินไปเยอะแล้ว.. ตอนทำน่ะครับ ผมตั้งใจทำให้พี่ พี่กินดีกว่าครับ" 



"อืมม เอางั้นหรอ งั้นกินหมดนะ?" 

 

สิมิลันพูดยิ้มๆ ก่อนจะลงไปง่วนกับการกินขนมที่เขาทำมา
คงจะจริงอย่างที่แม่เขาเคยบอกว่า  ถ้าเราใส่ใจเวลาทำอาหาร แล้วเห็นคนที่กินมีความสุข

 

เราเองก็จะมีความสุขไปด้วย…

สิมิลันกินไปซักพักก็เริ่มตั้งคำถาม

 

 "ทำครั้งแรกรึเปล่า? เพราะตอนนั้นจำได้ว่าไม่เคยทำขนม" 

 

แน่นอนล่ะ คำถามนี้ยุทธศาสตร์สามารถตอบได้อย่างภูมิใจที่สุดเลยว่า

"ใช่ ครับ ตอนนั้นสอบเสร็จกลับไป ตั้งใจว่าถ้าเข้าได้จะทำมาขอบคุณพี่ เลยไปหาสูตรมาลองทำเองครับ" 

 

คำที่สิมิลันพูดต่อมาทำเอาเขาอยากยิ้มจนหน้าแทบแหก แต่ก็ต้องกลั้นยิ้มไว้

"ขอบคุณอีกทีนะ รู้สึกดีมากเลย เวลามีคนทำขนมมาให้กินเนี่ยย แล้ว.. น้องปืนชอบกินของหวานรึเปล่านะ?"

"ไม่เชิงครับ แต่ไม่ค่อยได้กิน เลยไม่รู้ว่าชอบรึเปล่า"

 

 

"อะไรที่คนตั้งใจทำให้...ก็ชอบหมดครับ"

สิมิลันคลี่ยิ้มบางๆกลับมาให้

 


"งั้นอยากกินอีกก็บอกนะ หรือไปอุดหนุนที่ร้านก็ได้ ฮะ ๆๆๆ"

 

ยุทธศาสตร์แอบดีใจ แต่ก็ได้แค่ยิ้มเท่านั้น

"จริงเหรอครับ"

"จริงสิ บ้านเราเปิดร้านน่ะ.. เข้าไปคุยข้างในดีกว่าจะได้เก็บของไปด้วย" 

สิมิลันเดินนำกลับเข้าไปในห้องคหกรรมอีกครั้ง  คนที่เป็นรุ่นน้องพยายามรักษาระยะห่างอยู่นิดหน่อยเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายอึดอัดเกินไปนัก  คราวนี้เขาเป็นฝ่ายเริ่มตั้งคำถามก่อน

" แล้วร้านพี่ปั้นอยู่ที่ไหนครับ? "

"ที่บ้านน่ะ" 

 

สิมิลันกินคุ้กกี้ของเขาเข้าไปอีกชิ้นก่อนจะเริ่มลงมือเก็บของในห้อง

ว่าแต่เมื่อกี้สิมิลันชวนเขาไปร้านสินะ…แต่…

" ถ้าผมไปมันจะดีหรอครับ "

"แล้วไม่ดีตรงไหนล่ะ ไปได้ เพื่อนเราไปกันทั้งห้องเลย “

 

อ่อ จริงด้วยสิ…เพื่อนพี่เขาคงไปเป็นปกติกันอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องทำตื่นเต้นราวกับเป็นเรื่องพิเศษเฉพาะบุคคลเลยนี่นา เขาเก็บความรู้สึกโหวงๆประหลาดไว้ข้างในก่อนจะตอบไปแบบไม่ให้เสียน้ำใจ

"ไว้ผมจะหาเวลาไปให้ได้เลยนะครับ!"

"จ้าา น้องปืนกลับเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเราเก็บเอง" 

 

ยุทธศาสตร์ชะงักทันทีที่สิมิลันพูด
เราเป็นผู้ชาย จะให้ผู้หญิงเก็บคนเดียวได้ยังไงกันล่ะ!  เขาคิดว่าสิมิลันเกรงใจ เลยพยายามจะบอกว่าเขาทำได้

"ไม่เป็นครับผมช่วย! ... ไม่ต้องเกรงใจนะครับ"

"ขอบคุณนะ" สิมิลันยิ้มให้อีกครั้ง  "แต่แค่เช็ดโต๊ะนี้ก็เสร็จแล้วแหละ" 

 

เธอบอกแค่นั้นก่อนจะหันไปเอาผ้าชุบน้ำมาเริ่มเช็ดโต๊ะ

 

เป็นการปฏิเสธที่สุภาพจริงๆ…แต่เขายังคงไม่ละความพยายาม

 
"ไม่เป็นไรจริง ๆ ครับ"

"อยากจะช่วยจริงเหรอ?" 

 

เยส! แสดงว่าได้ผล…

"ครับ พี่จะให้ทำอะไรว่ามาเลยครับ"

"ไปล้างมือ แล้วก็เช็ดมือให้แห้ง แล้วยืนรอตรงนั้นนะ" 

 

 

เด็กหนุ่มรีบเดินไปรอตรงประตูอย่างตั้งใจตามที่สิมิลันบอก

แต่ก็แค่นั้น

 

สิมิลันยังคงเก็บของคนเดียวต่อไปโดยไม่บอกให้เขาช่วยอะไร 

รู้สึกหงุดหงิดเล็กๆ  แต่จะทำไงดีล่ะ

 


"พี่ปั้นครับ.. คือ.. ผมเกรงใจ.. เอ่อ.."

"ฮะ ๆ ไม่เป็นไร จะเสร็จแล้ว" 

 

สิมิลันเดินเอาผ้าที่ใช้เช็ดโต๊ะไปซักก่อนจะเดินกลับมาหยิบถุงคุ้กกี้แล้วเดินมาหาเขาพร้อมชูมันขึ้นตรงหน้า

 

 "สำหรับเจ้านี่"  

 

 

 

"ขอบคุณนะคะ"

 

เป็นคนที่แปลกจริงๆเลย…แปลกมากจริงๆที่แค่เธอเอ่ยคำขอบคุณออกมา เขาก็ลืมความหงุดหงิดเมื่อครู่ไปจนหมด

 

ยอมแพ้เลยจริงๆ

"ครับ.. ขอบคุณสำหรับเจ้าคุ้กกี้ถุงนั้นด้วยนะครับ" 

"มันอร่อยมาก.. แล้วก็.. ผมทำตามที่บอกไว้ตอนสัมภาษณ์แล้วนะครับ ว่าจะกลับมาบอก"

 

เขาได้ทำตามสัญญาแล้ว  แล้วก็บรรลุเป้าหมายในการสอบเข้าที่นี่แล้ว 

ขอบคุณผู้หญิงชื่อสิมิลันคนนี้ด้วยที่อย่างน้อยก็ทำให้เขาตามหาเธอเจอ

ขอบคุณที่ทำให้ความพยายามทั้งหมดของเขาไม่สูญเปล่า

 

 

 

"ยังไงฝากตัวด้วยครับพี่ปั้น"

"ฝากตัวด้วยเช่นกันค่ะ.. พี่ต้องก้มหัวให้ด้วยไหม" 

 

ถ้าหูไม่ฝาด เหมือนสรรพนามที่เธอใช้แทนตัวกับเขาจะเปลี่ยนไปนะ?

 

 



"แค่แทนตัวเองว่าพี่กับผมก็ดีใจแล้วครับ"

สิมิลันเองก็เหมือนจะแปลกใจที่ตัวเองแทนตัวว่า “พี่”

 

"ฮะ ๆ คงเป็นเพราะพี่รู้สึกดีกับน้องปืนแล้วละนะ"  

 

 

เฮ้อ พูดแบบนี้คนอื่นคิดมากได้นะครับเนี่ย…แต่จริงๆแล้วผม…



"ผมว่า ผมก็รู้สึกดี.. ล่ะมั้งครับ"

"ฮะ ๆ อย่ามีมั้งสิ เดินไปคุยไปดีกว่า"  สิมิลันยิ้มบางๆ แล้วก็เริ่มออกเดิน  โดยมีเขาตามไปอย่างรักษาระยะห่างเช่นเดิม

 

 เขากลัวเธอจะคิดว่าเขาคิดอะไรเลยเถิด เลยพูดต่อเพื่อให้รู้สึกสบายใจ

 


"เอ้อ ผมหมายถึง ดีที่มีพี่เพิ่มอีกคนนะครับ บ้านผมไม่มีพี่สาวเลย"

แต่สิมิลันก็พูดจาสบายๆเช่นเดิม

 


"อ๋ออ บ้านพี่ก็ไม่มีน้องชายนะ ได้ปืนเป็นน้องชายก็ดีเหมือนกัน ฮะ ๆ"

"ถ้ามีพี่แบบพี่ปั้นผมก็ว่าดีเหมือนกันครับ"

แถมยังเป็นคนที่ทำให้ยุทธศาสตร์อึ้งได้ในหลายๆรอบต่อวันอีกด้วย


"ฮ่า ๆ ๆ" 

"รู้ไหม.. ว่าน้องปืนน่ะ น่ารักนะ"

เป็นอีกครั้งที่เขาต้องย้ำกับตัวเองว่าหูไม่ได้ฝาด


"หา...น่ารักเหรอครับ?"

"อื้อ โดยเฉพาะเวลาหน้าแดงแบบตอนนี้ ฮะ ๆ ๆ"

 

 

เขามองร่างเล็กๆของรุ่นพี่ชื่อปั้นทรายเดินห่างออกไป

 

แล้วถ้าจะบอกว่าวันนี้ร่างกายมันไม่ไปอย่างใจ
ประโยคที่เขาพูดออกมาต่อจากนั้นมันคงเป็นอะไรที่ตรงกับที่เขาคิดที่สุดของวันแล้ว..

 


"จริง ๆ เวลาพี่ปั้นยิ้มก็น่ารักครับ.."

"คะ?" สิมิลันถามเหมือนไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูด “เมื่อกี๊น้องปืนว่าอะไรนะ"

ยุทธศาสตร์หลุดออกจากภวังค์ทันทีที่เธอทักขึ้น

 

"เอ้ย เปล่าครับ เปล่า ๆ .. แต่นี่มันเย็นแล้ว พี่ปั้นกลับบ้านยังไงครับ?"



"ก็นั่งรถไปลงบีทีเอส แล้วก็ขึ้นบีทีเอสไปลงศาลาแดง น้องปืนล่ะ?"

เขาโล่งใจเมื่อสิมิลันเอ่ยออกมาเหมือนไม่ได้คิดอะไร
ดีแล้ว เพราะเขาก็ไม่อยากจะให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่สบายใจหรือไม่ชอบที่เขาพูดออกมา

 


"ปกติขับมอเตอร์ไซค์มาเองครับ.. บ้านผมอยู่แถวนี้"

"โห บ้านใกล้โรงเรียนด้วย ดีจัง.. จำได้ว่าที่บ้านเปิดร้านอาหารใช่ไหม? แล้วจะไปอุดหนุนนะ"

"อ๊ะ.. ครับ จะชวนพวกพี่ ๆ ไปด้วยก็ได้นะครับ"

"ได้ ๆ แล้วจะยกพวกกันไปนะ ฮะ ๆ" สิมิลันยังคงตอบแบบคนอารมณ์ดี "น้องปืนกลับไปก่อนเลยก็ได้นะ พี่วางกระเป๋าไว้ที่ห้องน่ะ"

"เอ่อ...ครับ งั้นไว้เจอกันใหม่นะครับ.."

"จ้า ขับรถดี ๆ นะ บ๊ายบาย"

 

 

ยุทธศาสตร์ก้มหัวให้สิมิลันเป็นเชิงบอกลา  เขารีบก้าวเท้าเดินออกมาเร็วๆ ก่อนที่สิมิลันจะเห็นรอยยิ้ม พร้อมกับหน้าแดงเรื่อของตัวเอง

 

เป็นวันแรกของการเปิดเทอมที่จบลงด้วยดี
เป็นวันแรกอีกเช่นกันที่เขารู้สึกไม่เป็นตัวเองมากขนาดนี้

 

เขาไม่ทราบสาเหตุที่คนเราจะเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่กับอีกคนหนึ่ง

เขาไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร

 

แต่คำตอบของคำถามมากมายที่ผุดขึ้นในหัวของผู้ชายที่ชื่อยุทธศาสตร์

 

มันอาจจะหาได้ที่นี่

 

“โรงเรียนลูกบาศก์”



...วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวันนึงเหมือนกัน...

 

 

สรุป
 
-คือปืนทำคุ้กกี้ไปให้ปั้นที่ตัวเองสอบสัมภาษณ์ 
-ตอนแรกหาไม่เจอ เลยหงอย พอเจอแล้วดีใจ  แต่ดันเขินจนปล่อยไก่ไปบาน
-ปืนไม่รู้ทำไมถึงเขินมากมายขนาดนั้น
-แค่ตงิดในใจ และคิดว่าคงต้องหาคำตอบต่อไป 
 
: )
 
 

 

 

 

หมวดที่ 1 - เวลา

1.1 การไป-กลับโรงเรียน

- มาถึงโรงเรียนเวลา...

--> มาถึงประมาณ 06.50 ครับ  ผมมาเร็วนะถึงจะบ้านใกล้ 

- กลับบ้านเวลา...

--> 16.30 น.ครับ เลยเลิกเรียนไปนิดหน่อย แต่ถ้าอยู่เล่นบอล หรือนั่งเล่นกับเพือนคงจะช้ากว่านั้น
ซัก 17.00 หรือมากกว่านั้นได้ตามสะดวกครับ ผมไม่ซีเรียส

 

1.2 การใช้เวลาในกิจกรรมต่าง ๆ

- เวลาที่ใช้ในการทานข้าวเที่ยง (พักเที่ยงมีเวลา 1 ชม.)

--> กินข้าวจานนึง 10 นาทีก็หมดแล้วครับ ผมกินเร็ว แต่ถ้าเดินหาของกินเพิ่ม หรือนั่งคุยกะเพื่อนก็อยู่โรงอาหารราวๆ ครึ่งชั่วโมง

 

- เวลาที่ใช้กับกิจกรรมชมรม (อยู่แค่ในคาบ หรือมีเพิ่มเติมอย่างไร) (สำหรับครูก็คือมาร่วมชมรมนานเท่าไหร่ ตอนไหน)

--> ทำทั้งในคาบกิจกรรม แล้วก็นอกเวลาครับ บางวันกินข้าวเสร็จเร็วก็จะแวะไปชมรม ไม่ก็อยู่ต่อตอนเย็นคอยเก็บของ ไปนั่งเล่นที่ชมรมครับ


1.3 โอกาสพิเศษ

- ช่วงวันหยุดมาโรงเรียนหรือไม่ ถ้ามาจะมาวันไหน  

--> มาได้ครับถ้ามีกิจกรรม หรือนัดติวกับเพื่อน   บางทีก็มาแวะชมรมครับ  ได้ทั้งเสาร์-อาทิตย์



1.4 เวลาในการทำกิจกรรมอื่นๆ

- เล่นกีฬาช่วงพักเที่ยง กับตอนเย็นครับ ส่วนมากเตะบอล
- กิจกรรมพิเศษใหญ่ๆ อย่างกีฬาสีจะอยู่ช่วยยาวครับ ที่บ้านไม่มีปัญหาถ้ากลับดึก
 


 

-----------------------------------------------------

 

หมวดที่ 2 - สถานที่ และกิจกรรมที่ทำในสถานที่นั้น

(หากมีมากกว่าหนึ่ง สามารถบอกได้หลายคำตอบ โดยควรบอก % หรือลำดับโอกาสในการเจอ)

2.1 ในสถานการณ์ปกติ จะ"อยู่ที่ไหน" และ"ทำำอะไร" ในช่วงเวลาต่าง ๆ

ก่อนเข้าเรียน (ตั้งแต่เข้า ร.ร. ถึง 07.45 น.)

--> ตอนเช้าจะแวะเอาของไปเก็บที่ห้องเรียนก่อนครับ  ถ้าใครมาเช้ามากๆ ซักก่อน 7 โมงเจอผมแน่นอน
--> เก็บของเสร็จแล้วผมจะไปนั่งเล่นที่โรงอาหารครับ หาอะไรกิน ก่อนเข้าแถว  (มีโอกาสเจอราวๆ 70%)  
--> ถ้าไม่เจอที่โรงอาหาร จะไปนั่งเล่นแถวสนามบอลบ้าง ไม่ก็นั่งคุยกับพวกพี่ยามยอดครับ (สลับๆกัน)

 

พักเที่ยง (ตั้งแต่ทานข้าวเที่ยงจนถึงก่อนเข้าคาบบ่าย)

--> พักแล้วคงพุ่งไปโรงอาหารเลยครับ!
--> กินข้าวเสร็จ ถ้าเพื่อนชวนเล่นบอล อะไรงี้ก็จะไปอยู่สนามบอลครับ 
--> ถ้าไม่ไปสนามบอลจะแวะไปชมรมครับ บางทีจะแวบๆ ไปเล่นเกม ที่ห้องคอมพิวเตอร์
--> ไม่มีกิจกรรมอะไรหรือ วันไหนฝนตกคงกลับไปนั่งที่ห้องเรียน
--(มีแวะเข้าห้องน้ำก่อนกลับเข้าเรียนตอนบ่ายครับ)

พักบ่าย (10นาที ช่วง 14.10-14.20)

--> นั่งเล่นอยู่ในห้องเรียนล่ะครับไม่ได้ไปไหน

 

หลังเลิกเรียน (ตั้งแต่จบคาบสุดท้ายจนถึงกลับบ้าน)

--> วันไหนทำเวรก็อยู่ทำเวรที่ห้องเรียนครับ
--> อยู่ทำกิจกรรมที่ชมรม ไม่ก็นั่งเล่นนั่งคุย ไปตามประสาละครับ  
-->ถ้าใครบอกให้อยู่เป็นเพื่อนก็อยู่ได้นะครับ  

 

*** ช่วงที่นักเรียนชายเรียน ร.ด. ในบ่ายวันอังคาร

คนที่เหลือ(ที่ไม่ได้เรียน รวมครูด้วย)ทำอะไร

--> ไปเรียนร.ด. ครับ 555

 

2.2 รายละเอียดการใช้สถานที่ี

- ใช้บริการพิเศษอะไรของโรงเรียนบ้าง (เช่น สระว่ายน้ำ, ห้องสมุด)

---> สนามบอล ห้องชมรม  ห้องคอมพิวเตอร์  เป็นหลักครับ นอกนั้นก็มีแวะไปตามโอกาส เช่นพวก สระว่ายน้ำ ห้องสมุด ห้องพยาบาล ร้านถ่ายเอกสาร ฯลฯ

--->บางทีก็ไปนั่งเล่นเกมที่ห้องคอมพิวเตอร์ล่ะครับ แหะๆ

 

- ความถี่ในการเข้าใช้งานของแต่ละสถานที่ อาจเทียบเป็นแต้ม (บ่อยแค่ไหน)

---> ห้องสมุด (5)

--> สวนพฤกษศาสตร์ (4)

--> โรงอาหาร (7)

--> สนามฟุตบอล (8)

--> ห้องปฏิบัติการณ์คอมพิวเตอร์ (8)

--> ห้องสหกรณ์ (6)

--> ห้องพยาบาล (5)

--> ร้านถ่ายเอกสาร (5)

 

- รายละเอียดในการใช้สถานที่ต่าง ๆ (บอกเป็นที่ที่ไป)

(คือการระบุว่าจะมีพื้นที่เจาะจงในสถานที่เหล่านั้นบ้างไหม ถ้ามีจะเป็นที่จุดไหน รวมทั้งรายละเอียดอื่นๆ) 

(เพิ่มสถานที่ที่อยากจะลงรายละเอียดได้ตามอัธยาศัย) 

---> ห้องสมุด

-ไปบ่อยช่วงทำรายงานกับ ติวสอบครับ

 

--> โรงอาหาร

- แวะไปหาของกินตอนเช้ากับกลางวันครับ  เช้าๆจะไปนั่งเล่น

 

--> สนามฟุตบอล

- อยู่เล่นพวกกีฬาบ่อยๆครับ  ไปนั่งเล่นบ้างแล้วแต่โอกาสครับ

 

--> ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์

- แอบมาเล่นเกมบ้างครับ แต่ผมไม่ได้เอาหนังอะไรมาเปิดหรอกนะ!!! (ร้อนตัว)

 

--> ห้องพยาบาล

- แวะไปบ้างตอนล้มที่สนามบอล ไม่ก็คงพาเพื่อนไปห้องพยาบาลครับ (ชอบอาสา : ))

 

2.3 สถานการณ์พิเศษ

- ยังไม่เคยไปสถานที่ใดในโรงเรียน (ณ ปัจจุบัน ก่อนมีเรื่องราวพิเศษ)

---> พื้นที่ลึกลับ หอดูดาว  ห้องเครื่อง โรงรถ  

 

- คิดว่ามีสถานที่หลอนๆในโรงเรียนหรือไม่ ถ้ามีคิดว่าที่ไหน (รวมทั้งรายละเอียดพอสังเขป)

---> พื้นที่ลึกลับกับ ห้องน้ำนี่ละครับ ดีไม่ดีอาจจะห้องเรียน....

 

2.X เพิ่มเติม

-อาจจะแวะไปชมรมคหกรรมบ่อยขึ่น (ถ้าเลือกชมรมแล้ว)

----------------------------------------------------- 

 

หมวด 3 พฤติกรรมในโรงเรียน

ข้อนี้จะเกี่ยวกับรายละเอียดของตัวละครที่คนอื่นสามารถสัมผัสและรู้สึกได้ (เป็นส่วนขยายจากแค่ทำอะไร)

ขอให้ตอบทุกสิ่งที่คิดไว้โดยละเอียด เพื่อให้เกิดความคลาดเคลื่อนในการนำไปใช้ให้น้อยที่สุด

3.1 พฤติกรรมในห้องเรียน

ได้แก่ ความตั้งใจเรียน และท่าทีต่าง ๆ ระหว่างอยู่ในห้องเรียน (หากครูก็จะเป็นท่าทีในการสอนในสายตาของนักเรียน) แบ่งเป็น

ในคาบเรียน

---> ตั้งใจเรียนสุดๆครับ  แต่อาจจะว่อกแว่กได้บ้างแล้วแต่สถานการณ์พาไป

---> ถ้าง่วงส่วนใหญ่ก็จะฝืนไว้นะ ไม่ค่อยชอบหลับในห้องเรียน มันไม่ดีกับผู้สอนใช่มั้ยล่ะครับ 

---> เข้าเรียนตรงเวลามาก ไม่เคยพลาดแม้แต่วินาทีเดียว (มาก่อนด้วย)

 

นอกคาบเรียน (แต่ยังอยู่ในห้อง)

---> ส่วนใหญ่นั่งเล่น  นั่งคุยกับเพื่อนครับ  
---> ร่วมวงคุยเฮฮาได้ทุกประเภทครับ  ถ้ามีติวกันก็ไม่พลาดไปร่วม
-->นั่งเหม่อบ้างบางทีครับ  ไม่ก็หลับไปแล้วเพราะง่วง แต่ไม่รู้จนกว่าอาจารย์จะเข้ามา
 

 

3.2 พฤติกรรมในห้องพักครู

ถ้าเป็นครูก็พูดถึงว่าพฤติกรรมจะเป็นอย่างไรตามปกติ

ส่วนนักเรียนก็พูดถึงว่าตอนเข้าห้องพักครูจะต่างจากตอนอยู่ที่อื่นบ้างไหม

--->  เข้าไปจะเกร็งๆนิดหน่อยน่ะครับ  เกรงใจครู ถ้าวานให้ไปทำอะไรก็ทำตามหน้าที่ แล้วจะรีบออกไป ไมรบกวรครูครับ

3.3 พฤติกรรมนอกห้องเรียน

ได้แก่ ท่าทาง ท่าทีต่าง ๆ ที่คนอื่นจะพบเห็นเมื่ออยู่นอกห้องเรียน (ในส่วนที่ว่าทำอะไรให้ตอบไปในหมวด 2)

---> มีทั้งช่วงอยู่คนเดียว ทั้งอยู่กับเพื่อนละครับ กับเพื่อนคงเป็นนั่งคุยเล่นอะไรกันไป แต่ช่วงอยู่คนเดียว คงจะเป็นแบบ แอบไปเตะบอลคนเดียวหงอยๆ เพราะบอลแพ้ (ฮ่า)    หรือเครียดอะไรแบบนี้

 

3.4 พฤติกรรมการไปกลับโรงเรียน

- วิธีการมาโรงเรียน

ในแบบปกติ

---> ขับรถมอร์เตอร์ไซค์มาเองครับ

ในแบบไม่ปกติ (เช่น มาสาย ฝนตกรถติด)  

---> ฝนตกแม่จะขับรถยนต์มาส่งครับ  ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ผมไม่เคยมาสายนะ!  
ถ้าเกิดเหตุมาช้าเพราะมอเซอร์ไซค์ยางรั่ว จะแวะไปปะก่อนมา แต่จะไม่มาสายแน่นอน 

 

- กินข้าวเช้าที่บ้านหรือที่โรงเรียน

---> ที่โรงเรียนครับ

 

- วิธีการกลับบ้าน

---> กลับเองครับ มีมอเตอร์ไซค์ ถึงจะกลับดึก กลับเย็นก็ยังกลับเองอยู่ดี

 

3.6 พฤติกรรมในโอกาสต่าง ๆ

- กลัวสัตว์อะไรบ้าง (เช่นสุนัข) รวมทั้งอาการเมื่อพบเห็น

---> งู ครับ  เอ่อ...ถ้าเจอคง วิ่ง  หะๆ

 

- ชอบสัตว์อะไรบ้าง (รวมอาการเมื่อพบด้วย หากมีเป็นพิเศษ)

---> สุนัขครับ โดยเฉพาะหมาผม เจ้าสเตฟาน เลยพาลเอ็นดูสุนัขไปหมดเลยล่ะ

 

- ว่ายน้ำเป็นหรือไม่

---> เป็นครับ  แต่ว่ายแบบทั่วๆไป ไม่เก่งขนาดลงเล่นกีฬาได้

 

- ขี่จักรยานเป็นหรือไม่

---> ขี่เป็น

 

3.7 พฤติกรรมต่อสิ่งลึกลับ

- เชื่อเรื่องลึกลับมั้ย

---> ถ้ามีคนบอกว่ามีแน่ๆ มีอะไรยืนยันจะเชื่อครับ  ส่วนตัวแล้วไม่เชิงเชื่อ แต่ให้ไปพิสูจน์ดูก็เอาครับ 

 

- กลัวผีมั้ย

ไม่ได้กลัว แต่ไม่อยากเจอครับ 

 

3.X เพิ่มเติม

(เพิ่มจำนวนและใส่ชื่อหัวข้อได้ตามความต้องการ)

 

----------------------------------------------------- 

 

หมวด 4 อุปกรณ์ประจำตัว

(พยายามตอบให้กระชับ และเน้นส่วนที่ใช้งานในโรงเรียนเป็นหลัก)

4.1 อุปกรณ์ที่เกี่ยวกับโรงเรียนโดยตรง

- ใช้กระเป๋านักเรียนแบบไหน (ถ้าครูก็อาจตอบเรื่องดีไซน์กระเป๋าตัวเองได้)

---> ใช้แบบเป้ครับ สีดำ

 

 

- อุปกรณ์การเรียนการสอน ที่พิเศษกว่าคนอื่น

(เช่นเครื่องดนตรีส่วนตัว อุปกรณ์ศิลปะ การฝีมือ ... นับรวมโน็ตบุ๊คด้วย)

---> มีโน้ตบุ๊คของตัวเองครับ เป็นวินโดวส์ธรรมดา
--->มีอุปกรณ์ทำครัวของตัวเอง
--->มีกีตาร์โปร่ง ตัวนึงครับ 

 

4.2 โทรศัพท์มือถือ (รวมถึงอุปกรณ์ที่มีฟังก์ชั่นการสื่อสาร)

- มีหรือไม่ ถ้ามีใช้แบบไหน (หรืออาจตอบว่ารุ่นไหนหากต้องการระบุ)

---> ใช้ Samsung Galaxy Gio สีดำครับ  (รูปอยู่ใน DB8)

 

 

- การใช้ในโรงเรียน และใช้ทำอะไรบ้าง (หมายเหตุว่า กฏโรงเรียนห้ามใช้ในช่วงเรียน แต่ตัวละครจะทำไหมก็แล้วแต่)

--->อุปกรณ์ทำครัวอาจจะพกมาเก็บไว้ที่ห้องชมรม
--->กีต้าร์จะเอามาเฉพาะเวลา คนให้เอามาหรือจำเป็นต้องใช้ซ้อม
--->โน้ตบุ๊ค  เอามาเฉพาะเวลาต้องทำงานที่ใช้คอมด่วนจริงๆครับ นอกนั้นไปใช้ที่ห้องคอม
--->โทรศัพท์ ปิดเสียงไว้ตลอดครับ แต่ก็พกมาด้วย  

 

4.3 ของใช้อื่น ๆ ที่นำติดตัวมา (พร้อมรายละเอียดการใช้งาน รวมทั้งเวลาและสถานที่ที่ใช้)

---> กล่องใส่แว่นตาครับ 
---> ผมเป็นผู้ชายเลยไม่ค่อยพกของเยอะน่ะครับ  
--->ผมไม่ใส่นาฬิกานะ ใช้ดูในโทรศัพท์เอา 

 

 

4.X เพิ่มเติม

(เพิ่มจำนวนและใส่ชื่อหัวข้อได้ตามความต้องการ)

 

 

----------------------------------------------------- 

 

หมวด 5 รสนิยม ความชอบ (และความสามารถพิเศษ)

5.1 อาหาร

- ชอบอาหารอะไรบ้าง

---> อาหารไทยทั่วไป พวกต้มยำ เขียวหวาน พะแนงครับ
---> อาหารญี่ปุ่น พวกชาบู สุกี้ โดยเฉพาะบุฟเฟ่ ชอบมากครับ
---> เฉยๆกับพวกขนมหวานครับ (แต่อยากลองทำ)
--->ส้มตำไก่ย่างไม่มีปัญหาครับ แซ่บๆละมาเลย 

 

- ไม่ชอบอาหารอะไรบ้าง

---> อาหารอะไรก็ได้ที่ใส่เห็ดครับ - -

 

- ปริมาณในการกิน

---> กินเยอะครับ อยู่บ้านก็กินสองจาน

 

- พฤติกรรมการกิน (เช่นมูมมาม กินเร็ว กินช้า กินแบบผู้ดี กินจุกกินจิบ)

---> กินแบบปกติชน(?) ละครับ ไม่ทำเลอะเทอะ เก็บเรียบร้อย ยกเว้นเกิดเหตุอีรุงตุงนังจริงๆ แบบแย่งขนมกิน ถ้าเลอะจะอยู่เก็บ 

 

- รายละเอียดอื่น ๆ เกี่ยวกับการกิน (เช่นเอาข้าวกล่องมา หรือไปกินที่ไหนเป็นพิเศษไหม)

(อาจซ้ำกับบางข้อแต่ขอถามย้ำเพื่อให้ตามอ่านง่าย)

---> ชอบคุ้กกี้แล้วล่ะครับ...(แฮ่ม)
---> กินข้าวที่โรงอาหารครับ
---> ไม่ใช่พวกกินจุบจิบเท่าไหร่
---> น้ำอัดลมกินได้ แต่กินไม่ค่อยเยอะ มันทำผมท้องอืด 

 

5.2 การทำอาหาร

- เคยทำอาหารด้วยตัวเองหรือไม่

---> ทำเป็น

 

- ชอบทำอาหาร (หรืออยากทำเป็น กรณีที่ไม่เคยทำ) หรือไม่

---> ชอบสุดๆ ไปเลยละครับ 

 

- ความสามารถในการทำอาหาร (ทำได้อร่อย หรือเป็นทุกข์ต่อคนทาน)

---> เขาบอกว่าอร่อยนะ  ผมกินเองบ่อยแล้ว ก็คงดี มั้งครับ = =''

 

5.3 เวลาและสถานที่

- ชอบวันไหน เวลาไหน ในโรงเรียนเป็นพิเศษหรือไม่ เพราะอะไร

---> ชอบตอนเช้า กับ เวลาหลังฝนตกครับ   ชอบเพราะอากาศมันสดชื่นดี   

 

- ชอบสถานที่ไหนในโรงเรียนเป็นพิเศษหรือไม่ เพราะอะไร

---> ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องชมรม สนามบอลครับ เพราะไปบ่อย เสมือนที่สิงสถิต

 

5.X เพิ่มเติม

(เพิ่มจำนวนและใส่ชื่อหัวข้อได้ตามความต้องการ)

 

 

----------------------------------------------------- 

 

หมวด 6 สังคมในโรงเรียน

ข้อ นี้เน้นเรื่องข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการอยู่ใน สังคมเป็นหลัก แต่อาจมีการยกข้อมูลอื่นมาเสริมได้หากพบว่ามันมีความจำเป็นต้องอธิบายเพื่อ ให้เห็นการเชื่อมโยง

6.1 ระดับความต้องการการอยู่ในสังคม

บอกเป็นตัวเลขจำนวนเต็ม โดยเทียบตามนี้

ต่อต้านสังคม -10    ขอแค่อยู่คนเดียว -5     ยังไงก็ได้ +0

ชอบกลุ่มเล็ก ๆ +5     ชอบกลุ่มใหญ่ๆ +10     เป็นคนดังของสังคม +20

--->  0  ยังไงก็ได้ครับ

 

6.2 กลุ่มเพื่อนที่สนิทๆ กัน (ณ ปัจจุบัน) มีใครบ้าง

(กลุ่มนี้ เป็นความสนิททางใจ ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันตลอด)

--->  coming soon ละกันครับ : )

 

6.3 เพื่อนที่ไปไหนด้วยกันตลอด

(ข้อนี้ขอให้เขียนตามความคิดของเราก่อน ถ้า ผปค.คนอื่นแย้งมาก็ค่อยแก้เอา)

(ถ้าเขาไม่เอาก็ไม่ต้องง้อหรอก เพื่อนมีให้เลือกอีกตั้งเยอะ)

--> (รอเล่นอีกสักพักน้า)

 

6.4 เวลาเข้าห้องน้ำ ไปคนเดียวหรือไปกับเพื่อน (ข้อนี้น่าจะเน้นผู้หญิง แต่ชายก็ตอบมาตามจริงแล้วกัน)

---> ไปคนเดียวก็ได้ กับเพื่อนก็ได้ครับ

 

6.X เพิ่มเติม

(เพิ่มจำนวนและใส่ชื่อหัวข้อได้ตามความต้องการ)

ปืน และหยินเห็ด CS View my profile

Favourites