เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน
 
 
หมายเหตุ : 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ Cubic Fantasy  
เป็นโลกคู่ขนานกับ  'โรงเรียนลูกบาศก์' (Cubic school) 

หนึ่งในโรลเพลย์คอมมูของ Exteen นะจ๊ะ

-----------------------------------------------------------------------------------------------
 

 
ตำนานผจญภัยโคลเวอเรียตั้งชื่อตามสาเหตุการเกิดเรืองอันเป็นที่มาของการผจญภัยพิลึกพิลั่น
ในตำราว่ามาดังนี้ 
 

กาลครั้งหนึ่งคิวบิกแลนด์แดนหรรษา
มีเรื่องเล่าเป็นตำนานกล่าวขานมา
ว่าด้วยแม่มดป่าชุดเขียวดี
อีกทั้งยังแฟรี่ตัวล่ำใหญ่ 

มีปีกใส่ขนยุ่บใช่แล้วนี่
เจ้านั่นนั้นมีนามว่าเยธี
แต่ไม่ถึงสองนาทีก็ลืมไป...
อีกคนหนึ่งมีนามว่าไทยทัน

สถิตกันที่เผ่าซีบัคใหญ่
เป็นผู้เชี่ยวชาญวิทย์ก้าวไกล
สามคนมารวมกันผจญภัย
จากนี้ไซร้จงอ่านข้างล่างเอย....


-------------------------------------------------------------------------
 
แขกรับเชิญ : วิชหยิน /ไทยทัน/เยธี/โคลเวอเรีย

 

"ภูตโคลเวอร์ จะแกร่งกล้าเกินไปแล้วนะ..."

 

ไทยทันมองขวดยาสีเขียวเรืองแสงด้วยความขัดใจ หลังจากพยายามภูติโคลเวอเรียดองทำยาอายุวัฒนะ

แต่ไม่สำเร็จ ไทยทันจึงเทน้ำยาสต๊าฟลงไปเพิ่ม

 

"ที่นี้อำนาจเจ้าจะได้อ่อนแรงซะที ฮ่าๆๆๆ"

 

ภูติโคลเวอเรียดิ้นขลุกขลักในขวด

 

"ยะ..อย่านะ! ถ้าข้าออกไปได้เมื่อไหร่เจอดีแน่! อ๊ะ...."

 

โคลเวอเรียสลบไปในที่สุด ไทยทันยิ้มพอใจ

"เปิดซื้อขายที่ท้ายป่าเห็นจะดี ประกาศออกไปเลยดีมั้ยนะ..."

 

ลมเย็นพัดวูบมาอย่างไม่รู้สาเหตุ ไทยทันมองไปรอบตัวด้วยความระแวง รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

เสียงพูดมีแววชั่วร้ายลอดผ่านบรรยากาศมา

 

"ไม่ต้องขายหรอก ยกให้ข้ามั้ยละ ข้าจะเอาไปเลี้ยงดูอย่างดีแทนเจ้าเลยล่ะ"

 

ไทยทันหันขวับ แต่แล้วก็โล่งใจเมื่อพบว่าเป็นแม่มดหยินนั่งอยู่บนยอดไม้ใกล้ๆ  ไทยทันยิ้มอีกครั้ง

 

"เจ้าก็ตามหาภูติโคลเวอร์อยู่ใช่มั้ยล่ะ"

 

แม่มดหยินหัวเราะหึหึ ไม่ยอมตอบว่าอะไร นั่งไม้กวาดบินลงจากต้นไม้เดินเข้ามาหาไทยทัน

พิจารณาดูขวดยาเงียบๆ

 

"ยาอายุวัฒนะชั้นดี จริงๆภูติต้องตายก่อนจับดองนะ แต่ไม่ตายแบบนี้ก็ไม่เป็นไร ข้าพอสงเคราะห์ให้ได้

ยังไงแล้ว...."

 

 

"จับมาแล้วจะเอาไปปล่อยใช่มั้ยเจ้าเพื่อนหยิน"  กร๊อบ...

 

เสียงหักนิ้วเบาๆ(?) ดังขึ้นในความเงียบ บรรยากาศแปลกประหลาดกว่าที่เคยแผ่เข้ามาอีกครั้ง วิชหยินทำหน้า

แหยงแปลกๆ

 

"เปล่านะ ข้าไม่ได้จะเอาไปทำให้ตายนะ เยธี!"

 

แม่มดหยินหันไปยังมุมมืดในป่า ไทยทันมองตามด้วยความสงสัย

แฟรี่ลักษณะแปลก ตัวสูงใหญ่ ขนยุ่บยับแต่มีปีกสดใสราวสาวน้อยก้าวออกมาจากมุมมืดสีหน้าเหี้ยม...

 

"วิชหยิน ทำไมทำหน้าเยี่ยงนั้น??"

 

วิชหยินโบกมือปฏิเสธพัลวัน หน้าซีด

 

"ข้าเอามาปล่อยก็ได้ ! ไม่ได้เอาไปทำให้ตายหรอกน่า...ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรนะ?"

 

เยธีมองหน้าแล้วพูดเบาๆ (?)

 

 

"สะสมพลังขยายกล้าม!!"

 

 


 

"อ๋อ เยธี แหม ข้าก็เล่นไปเรื่อย

(หันไปหาไทยทัน)  ไทยทัน นี่เยธี เพื่อนข้าเอง" 

 

ไทยทันมัวแต่ยืนอึ้งกับแฟรี่กล้ามโตตรงหน้า  ก่อนจะทำหน้ายิ้มแป้นแล้นใส่

เยธีเดินเข้าไปกอดคอแม่มดหยินยิ้มแย้ม     วิชหยินหันกลับไปพูดกับเยธี

 

"ข้าไม่ได้จะมาจับภูติไปขายหรอกนะ คนจับน่ะ (ชี้ไปที่ไทยทัน) นี่ ไทยทันต่างหาก"

 

"หืมมมมมมมมม"

 

ไทยทันมองวิชหยินที่บยืนยิ้มเหี้ยมแล้วก็เหวอไป

 

"ผสานเวทย์เข้ากับกล้ามเนื้อ โอมมมมมมมม"

 

 


"เทพสามตาคุ้มครองนะจ๊ะไทยทัน" (ยิ้มหวาน)

 

เยธีเดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ไทยทันถอยร่นไปจนติดต้นไม้ วิชหยินกางโต๊ะ(?) ที่ไปเอามา

จากไหนก็ไม่รู้เริ่มจิบชาเห็ดเผาะกินสบายใจ เฝ้าดูความหายนะของไทยทัน

 

"แค่ต่อยด้วยสันหมัดไม่ตายหรอกน่า..." (เยธี)

"คึคึคึ"(วิชหยิน)

" "(ไทยทัน)

 

"แฟรี่พันช์!!!!!!!!"

 

ไทยทันฉวยจังหวะนั้นวิ่งไปหลบหลังวิชหยิน เยธีไม่ทันระวังสันหมัดซัดเข้าที่ถ้วยชากระเด็นกระดอน

ส่วนหมัด...

 

 

โดนเบ้าตาวิชหยินเต็มๆ

 

 

 

 

 

วิชหยินรวบรวมสติคลานไปหาเยธี

 

"เจ้าต่อยข้าเหรอ!!!!"

 

เยธีมองสถานการณ์อย่างสับสนงุนงง

 

(ชี้ไปที่ไทยทัน) "เจ้าบังอาจทำร้ายเพื่อนของเรา ทำไมชั่วช้าเช่นนี้!  วิชหยิน เราไม่เคยคิดต่อยเจ้า

แต่เจ้าพ่อมดบัดดิถุลนี่ลวงล่อสันกำปั้นเราเข้าหาหน้าเจ้า"

 

ไทยทันพูดออกมาบ้าง

 

"แต่ตอนนี้ข้าก็เป็นเพื่อนเจ้านะเยธี...เจ้าลืมไปแล้วฤา"

 

เยธีไม่ได้ฟังไทยทันเลย

 

"เจ้าไม่ใช่พ่อข้า! พ่อข้าเป็นแฟรี่ ตอนนี้อยู่กับแม่ของเราในแดนห่างไกล

เพราะงั้นเจ้าไม่ใช่พ่อเราเป้นแน่ เรามั่นใจร้อยในร้อยส่วน"  <<ฟังผิดขั้นรุนแรง

 

"ท่าทางเจ้าจะหูไม่ดี เราบอกว่าเราเป็นเพื่อน ไม่ใช่พ่อซักหน่อย"

 

วิชหยินทนไม่ไหวในที่สุด

 

"เลิกเถียงกันก่อนได้ม้ายย พาข้าไปหาหมอก่อน !"//กระอักเลือด

 

เยธีสงบสติลง

 

"(ชี้หน้าไทยทัน) วันนี้เจ้าโชคดีที่ข้ารักเพื่อน"

 

เยธีหันมามองวิชหยินที่สภาอนาถเต็มทน

 

"แฟรี่วิ่ง!!!"

 

ว่าแล้วเยธีก็คว้าตัววิชหยินบินขึ้นฟ้าไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บนฟ้านั้นเอง....

 

"ว่าแต่ หมออยู่ไหนวะ"

 

"นี่เจ้าไม่รู้เรอะ!!!!"

 

 

 

ชะตากรรมของวิชหยิน เยธี และไทยทัน จะไปลงเอยแบบใด ติดตามชมตอนต่อไป...

 

---------------------------------------------------

 

สรุป

 

 

-ไทยทันจับภูติโคลเวอเรียใส่ขวดจะเอาไปขาย

-วิชหยินมาขอ จะเอาไปสงเคราะห์ให้

-เยธีโผล่พรวดออกมา ถามว่า คงไม่ไปทำให้ตายใช้มั้ย

-วิชหยินกลัวโดนต่อย เลยบอกว่า เปล่านะ  แล้วก็โบ้ยเรื่องให้ไทยทัน

-เยธีโมโหจะต่อยไทยทัน

-แต่มันดันพลาดไปโดนเบ้าตาวิชหยิน

-พลังมันแรงไป ต่อยเบ้าตาไซร้จึงแทบกระอักเลือด

-เยธีจะช่วยเพื่อน เลยแบกวิชหยินไปหาหมอ

-แต่มันก็ไม่รู้ว่าหมออยู่ไหน...

 

to be con....

[CBF]db1 Dark witch of Foresia,Yelena

posted on 25 Nov 2011 20:08 by mushroom008  in Cubicfantasy
 
 
 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ Cubic Fantasy  
เป็นโลกคู่ขนานกับ  'โรงเรียนลูกบาศก์' (Cubic school) 

หนึ่งในโรลเพลย์คอมมูของ Exteen นะจ๊ะ

-----------------------------------------------------------------------------------------------
 

 1) ชื่อ - นามสกุล (ชื่อเล่นถ้ามี)
 
  Yelena (ไม่เปิดเผยนามสกุล)   
  เรียกขานกันโดยทั่วไปว่า แม่มด Yin (อ่านว่าหยินแล้วกันนะคะ)

  2) เพศ / รสนิยมทางเพศ 
 
  หญิง ชอบเพศชาย (แต่ในเชิงธุรกิจ สนใจ ชายกับชาย?)
 
  3) ลักษณะทางกายภาพโดยรวม (สีผิว / สีผม / สีตา) 
 
-ผมสีน้ำตาล ตาดำ ผิวขาวจนค่อนข้างซีด
 แต่ไม่ค่อยเห็นเพราะสวมชุดมิดชิดตลอดเวลา

  4) การแต่งกาย / อาวุธ 
 

-สวมชุดสีเขียวเพื่อให้กลมกลืนกับป่า
-ไม่เคยใส่สีอื่น
-ชุดไม่สะอาดนัก มีรอยเปื้อนขมุกขมัว
-มีไม้กายสิทธ์เหน็บอยู่ด้านหลัง ตรงเอว เอาออกมาเฉพาะเวลาจำเป็น

-กระเป๋าเล็กๆที่อยู่ด้านหนัาไว้ใส่เงิน(?) ใส่พวกยาสมุนไพรกระจุกกระจิก
 มีข่าวลือว่ามันเป็นกระเป๋าสี่มิติ ใส่ของปริศนาหายากมากมายไว้
 แต่เจ้าตัวไม่ยอมตอบว่าใช่หรือไม่ อย่างมากก็แค่ยิ้ม หึหึ อย่างสยองพองขน แล้วคนก็ถอยไปเอง...
 
สรุป : เขียว/แม่มด/ทะมึน?

-พกไม้กวาดเสมอ เป็นยานพาหนะคู่ใจ

 5) สถานะทางสังคม (เช่น ลูกผู้ดีมีตระกูล หัวหน้าเผ่า ประชาชนคนธรรมดา แม่หม้าย พ่อหม้าย ฯลฯ)
 
 -จริงๆเป็นลูกตระกูลผู้ใช้เวทค่อนข้างมีชื่อแต่อยู่ในสภาพเสมือนโดนเนรเทศกลายๆ

สถานะปัจจุบันจึงเป็นแม่มดธรรมดา ปริศนามากมี
 

 6) วันเกิด 
 
-5 พฤษภา (วันเดียวกะหยินปกติ)

  7) อายุ 
 
-เป็นคุณป้าอายุร่วมร้อยปี แต่หน้าหยุดอยู่แค่อายุ 20 
 
 
 8) ส่วนสูง / น้ำหนัก   
 
-167 ซม. น้ำหนัก 47 กก.
 
 9) เผ่าพันธุ์ / ชนชาติ (เช่น มนุษย์ ชนชาติไวกิ้ง ถ้าเพิ่มเติมไม่ได้ก็ไม่ต้องใส่ชนชาติมานะ) 
 
-มนุษย์ /ผู้ใช้เวทเชื้อสายบริสุทธิ์

10) บ้านเกิด 
 
-  Winterfall 

 11) ที่อยู่อาศัยปัจจุบัน 
 
-ดงเห็ดพิษ  ในป่าลึกของ Foresia

12) อาชีพ (ถ้าหากเป็นนักเวท กรุณาระบุความสามารถด้านเวทมนตร์ | 1-5 | และธาตุที่ถนัดไว้ด้วย)
 
-นักเวท
-รับจ็อบปรุงยาที่ใช้ส่วนผสมพิเศษหายาก ที่แม่มดคนอื่นไม่สามารถทำได้(เช่น ยาเคะถาวร??)
เชี่ยวชาญทางด้านการปรุงยา และการใช้พืชพิษ(โดยเฉพาะตระกูลเห็ด)
ซึ่งเป็นวิชาต้องห้ามตามตำราศาสตร์มื
-ความสามารถทางเวทย์อยู่แค่ระดับ 3 ต้นๆ  
(ถือว่าต่ำหากเทียบกับผู้ใช้เวทเชื้อสายบริสุทธิ์ทั่วไป)
-ถนัดธาตุไม้ จ้ะ

13) ความสามารถพิเศษ 

 
-ใช้โทรจิตได้ อยากติดต่อตั้งสมาธิ นึกชื่อ "Yinwitch"
-ปรุงยาชนิดพิเศษหายาก
-เชี่ยวชาญตำรายาโบราณ (กำลังศึกษาตำราชาวซีบัค และ คิวบิกเชียนโบราณ)
-มีเครือข่ายข่าวสารกว้างไกล 
-ดูดวงได้ แต่ไม่ดูฟรี
 
14) อุปนิสัย 
 
-เจ้าเล่ห์เพทุบาย ถ้าเพื่อสิ่งที่ต้องการแล้วไม่เลือกวิธี 
-เขี้ยวลากดินมากกับเรื่องการซื้อขายยา หรือต่อรองให้ปรุงยาชนิดพิเศษ
-แต่ก็ยอมง่ายๆ ถ้าขอเสนอถูกใจใช่เลย 
-ปกติจะเป็นคนอารมณ์ดี หลั่นล้าเฮฮา  แต่พอเข้าเรื่องธุรกิจจะกลายเป็นอาซ้อใจหินขึ้นมาทันทีเชียว
-เย็นชากับคนแปลกหน้าพอสมควร สนิทกันแล้วก็จะดีเว่อร์
 
 
15)  สิ่งที่ชอบ 
 
-เหรียญทอง
-ข่าวสารระดับอินไซด์ ไม่เผยแพร่ทั่วไป
-วัตถุดิบหายาก พวก หนัง เล็บ เกล็ดมังกร  นอภูติป่า ฯลฯ และเห็ดพิษ
-ความสัมพันธ์อันแปลกประหลาดระหว่าง ชายกับชาย(?)
-ตำรายาหายาก พร้อมคำแปลเสร็จสรรพ
-(แน่นอนว่าพวกนี้เอาไปต่อรองกับเจ๊แกสบายแฮ)

16) สิ่งที่เกลียด 
 
-อากาศหนาว
-การต่อสู้ (ไม่ถนัดเวทย์สายบู๊อย่างแรง)
-พวกอยากได้ของ แต่ใจไม่ถึง ไม่กล้าลงทุน
-ปรุงยาพลาด 
-รา 
-และพี่ชายจ้ะ(?)

17) งานอดิเรก 
 
-ใช้โทรจิตทำธุรกิจ
-ศึกษาตำรายา วิธี และการปรุงยาสูตรใหม่ๆ
-ขี่ไม้กวาดท่องไปตามพื้นที่ต่างๆในฟอเรเซีย
-ช็อปปิ้งตลาดมืดตามหัวเมืองต่างๆ

18) เป้าหมายในชีวิต
 
-หายาแก้คำสาปราชื้นในที่หนาว
-เป็นผู้รู้แจ้งในวิชายาทุกขนานบนโลก

19) ปูมหลัง (อธิบายหรือไม่ก็ได้) 
 
-เคยถูกพี่ชายสาปให้ตัวขึ้นรา ถ้าหากอยู่ในพื้นที่อากาศหนาวเย็นและแห้ง สาเหตุมาจากการเล่นซนในวัยเด็ก
-เป็นคำสาปรีเวิร์ส เพราะปกติรามันจะขึ้นในที่ชื้นทำให้ต้องระเห็จออกจากบ้านเกิดตั้งแต่อายุยังน้อย  
-และนั่นสร้างความคับแค้นใจให้แม่มดหยินมาก เจ้าตัวเลยหันไปศึกษาเวทย์สายมืด
เพื่อเอาไว้จัดการพี่ชายโดยเฉพาะตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

 20) อื่นๆ 
 
-มีพี่ชายหนึ่งคน
-เดิมเกิดในเผ่าผู้ใช้เวทย์บริสุทธิ์ในเมือง winterfall
-บ้านเป็นกระท่อมไม้ขนาดกะทัดรัด ตั้งอยู่บนต้นไม้สูงในดงเห็ดพิษ ของ ฟอเรเซีย
-ไม่ถนัดทางการใช้เวทย์โดยตรงนัก  เลยหันไปศึกษาตำรายาแทน แล้วก็ไปได้ดีจนทุกวันนี้
-ไม่สังกัดสมาคมนักเวทย์ใดๆทั้งสิ้น  เป็นแม่มดเถื่อน
-ร่างกายอ่อนแอ แต่เอาตัวรอดด้วยเล่ห์เหลี่ยม และวิชาล้วนๆ 
 
สรรพนาม
 
-เรียกคนอื่นว่า เจ้า
-เรียกตัวเองว่า ข้า
-สำเนียงพูดออกจะโบร่ำโบราณหน่อย (เพราะป้าแกแก่แล้วนิ Cry)
 
ไปเสาะหาเพลงตีมมาด้วยย
 
ประมาณนี้แล้วกันนะจ๊ะ

พอมาเป็น CBF แล้วดูหยินถ่อย แอนด์หน้าเงินมากขึ้นนะ TT
มีจุดไหนติดใจสงสัยบอกกันได้เลยนะจ๊ะ 
 
*แก้ไขเพิ่ม*26/11/2554
-สรรพนาม

หยินเห็ด ณ CS View my profile

Recommend

    Favourites